Opowiadania są o ludziach - książki autorzy - Wydawnictwo Psychoskok
Kategorie produktów
Wydawnictwo PSYCHOSKOKWydawnictwo PsychoskokAktualnościOpowiadania są o ludziach

Opowiadania są o ludziach

15 czerwca 2021 / Agnieszka
Czy lubicie opowiadania? Czasem taki krótki utwór może być dobrym pomysłem na zajmującą lekturę – nie posiada on przesadnie dużej objętości, jego przeczytanie nie zajmuje zbyt wiele czasu, a przedstawiona w nim historia niejednokrotnie jest w swej treści równie wartościowa i ekscytująca co niejedna powieść. Opowiadania to jednak coś dużo więcej. Jako forma literacka są one bowiem często odbiciem ludzkich losów, dylematów codzienności, a także targających nami wszystkimi uczuć. Opowiadania są o ludziach – i to z myślą o nich są one pisane. W niejednym z nich możemy odnaleźć samego siebie.

Powyższą prawidłowość i tezę potwierdzić może co najmniej kilka wydanych w ostatnim czasie zbiorów opowiadań. Warto prześledzić jak to wygląda i być może znaleźć w czytanych treściach odbicie własnego siebie i swoich myśli na przykładzie takich zbiorów jak „Eksperymenty uczuciowe Ziemian” autorstwa Macieja Trawnickiego, „Pisanie po ścianie” Grażyny Krynickiej, „Kolega pracuje głową” oraz „Punkt” Przemysława Liziniewicza, a także „Iluminacja wieku młodością zroszonego” autorstwa Wojciecha Noszczyka.

 

LUBIMY CZYTAĆ POWIADANIA – https://www.psychoskok.pl/aktualnosci/lubimy-czytac-opowiadania/

 

Życie pisze najbardziej poruszające scenariusze. Autorów najczęściej inspiruje rzeczywistość, bo to o niej należy rozmawiać. Opowiadania o ludziach przygotowała Agata Orzechowska. „Tuż obok” dochodzi do zajść, wobec których nie można przejść obojętnie. Zbyt często o dramatach innych osób dowiadujemy się zbyt późno. W tym zbiorze znalazły się historię mające skłonić odbiorców to refleksji i poszerzenia swojego sposobu myślenia. Zbyt wcześnie nie można osądzać nikogo. Już w pierwszej historii poznamy znęcającą się nad pacjentami panią psychiatrę. Jej postawa przestanie nas bulwersować, kiedy dowiemy się, dlaczego to robi. Ojciec pedofil w dzieciństwie zmienił jej życie w koszmar. Podczas czytania uronimy wiele łez. Na szczęście ucieszymy się, czytając, że gdzieś czeka na nas szczęście. Ponadto Hanka z ostatniego opowiadania, będzie motywować nas do wewnętrznej przemiany.

„Wartościowi ludzie od zawsze walczyli, by wybić się z tłumu. Pokazać, że można inaczej. Dać swoim życiem przykład”.

Czytaj dalej

Gorąco zachęcam do poszukiwań odbicia swoich własnych myśli w zbiorze „Eksperymenty uczuciowe Ziemian” autorstwa Macieja Trawnickiego. Ten inteligentnie napisany zbiór siedmiu opowiadań przedstawia przede wszystkim codzienność człowieka oraz wyniki swoistych eksperymentów, które wszyscy przeprowadzamy każdego dnia. Maciej Trawnicki w sposób niezwykle ciekawy zabiera czytelnika w głąb skomplikowanej i złożonej machiny zwanej… światem. Każdy trybik ma tu przypisane zadanie i spełnia swoją rolę. Czasem brakuje nam czasu na zastanowienie się nad własnym życiem, czasem nie chcemy się nawet zagłębiać w mechanizmy, które nami kierują, bo wówczas moglibyśmy utracić złudne wrażenie, że decydujemy o sobie sami. Jednak czy na pewno nic nie można z tym zrobić?

Czytaj dalej

Trawnicki prowokuje czytelnika w swoich tekstach do zastanowienia się nad tym, czy aby na pewno każdy z nas sam o sobie decyduje i czy mamy w tym zakresie całkowitą swobodę oraz wolność. Okazać się bowiem może, że niekoniecznie tak jest, a my sami jesteśmy w dużym stopniu niewolnikami nie swoich myśli, dążeń, pragnień. Zbiór opowiadań Macieja Trawnickiego otwiera oczy na wiele spraw. Wystarczy dać mu szansę i to dostrzec – a później samodzielnie wyciągnąć wnioski.

Wokół nas ludzie przeżywają różne trudności i osobiste dramaty. Autorka o pseudonimie Peggy Brown postanowiła przybliżyć czytelnikom niektóre z nich w swoich opowiadaniach, które zebrała w zbiorze pt. „Lakier do paznokci”. Każde z opowiadań, które się w nim znalazło, wskazuje inny problem, z którym przyszło się zmagać bohaterom tych opowieści. Poruszone tu tematy nadal są aktualne, choć akcja tych opowiadań została osadzona w przeszłości. Jej bohaterami w większości są ludzie prości, wywodzący się z polskiej wsi i w pewnym sensie obrazujący mentalność ludzi, którzy ją zamieszkiwali, a nawet zamieszkują nadal. Jednakże problemy, które tu poruszono, nie są tylko domeną mieszkańców wsi, bo odnajdziemy je również wśród wykształconych elit i mieszkańców miast i miasteczek. Każdego dnia mijamy na ulicy kogoś, kto doświadcza przemocy fizycznej bądź psychicznej w rodzinie, spotykamy się z rasizmem i nietolerancją religijną, zawiścią, walką o dzieci i stawianiem ich jako karty przetargowej po burzliwym rozstaniu, różnymi rodzajami depresji, brakiem przygotowania do roli rodzica czy małżonka itd. Warto zatrzymać się na chwilę i podczas lektury tych opowiadań zastanowić nad tym, co w życiu jest ważne i co możemy zrobić, by nam i innym żyło się lepiej… 

Czytaj dalej

Zbiór „Pisanie po ścianie” Grażyny Krynickiej to zestaw osobistych refleksji autorki w materii tergo, co jest w życiu najważniejsze. To książka napisana z refleksyjnego dystansu, który – być może – pomoże także i nam nabrać tak czasem brakującej wszystkim właściwej perspektywy względem wszystkiego tego, co nas otacza.

Czytaj dalej

„Nic tu nie jest tak oczywiste, jak się pozornie zdaje. I wszystko jest godne uwagi, nawet to, co najbardziej błahe” (Grażyna Krynicka „Pisanie po ścianie”)

Rozważania o tym, co jest naprawdę ważne towarzyszą mniej lub bardziej chyba każdemu z nas. Z tego punktu widzenia książka Grażyny Krynickiej może być nam w sposób szczególny bliska, dotyka ona bowiem swą tematyką tego, co leży nam na sercu. „Pisanie po ścianie” może się przy tym okazać niezwykle interesującą lekturą dla tych, którzy cenią sobie inny punkt widzenia niż własny i są na niego otwarci. Autorka czyni na kolejnych stronach szereg mądrych, konstruktywnych spostrzeżeń na temat właściwego postrzegania życia, możliwych do wyznaczenia w nim priorytetów i zadań, których wykonanie być może przyniesie każdemu to, co w ludzkiej egzystencji wydaje się być najważniejsze – szczęście. To o nim bowiem w gruncie rzeczy – i o jego poszukiwaniu – cały czas tutaj mówimy. To właśnie szczęścia poszukujemy lub je wspominamy. Czyż nie o nie w życiu właśnie chodzi?

„I tak oto życie układa się w historię, która wciąż trwa. Niejednokrotnie w niej więcej tego, co było, niż tego, co jest, a najmniej tego, co będzie. Nie tylko dlatego, że tego, co będzie, tak naprawdę nie znamy. To zawsze jest tajemnica.” (Grażyna Krynicka „Pisanie po ścianie”)

W temacie interesujących opowiadań dedykowanych nam samym warto wspomnieć o dwóch zbiorach autorstwa Przemysława Liziniewicza – „Kolega pracuje głową” oraz o „Punkt”. Oba zbiory odnoszą się w swej istocie do różnych etapów ludzkiego życia, które z dużą dozą prawdopodobieństwa wszyscy mamy za sobą lub przed sobą. Liziniewicz przedstawia swoje przemyślenia w tej materii w odniesieniu do wszystkich możliwych w ludzkim życiu wzlotów i upadków, co może być czytelnikowi naprawdę bliskie w trakcie lektury.

„Kolega pracuje głową” to fascynująca opowieść, która przedstawia historię mężczyzny w przekroju całego jego życia – począwszy od dzieciństwa, aż do dorosłości. Autor stara się opowiadać po kolei o wszystkich etapach ludzkiego życia, opisując przy tym wszelkiego rodzaju przygody, wzloty i upadki jakie mu towarzyszą. Liziniewicz przedstawia życie takim, jakie jest w swej istocie rzeczywiście jest, a nie jest one ani do końca białe, ani do końca czarne. Pomiędzy można zobaczyć pełną gamę odcieni szarości.

Czytaj dalej

Kolejny zbiór tekstów tego samego autora zatytułowany „Punkt” nawiązuje do bardzo podobnych kwestii co „Kolega pracuje głową”. Druga książka Przemysława Liziniewicza to ciekawa, a zarazem lekka lektura, przedstawiająca dzieciństwo i dorosłość głównego bohatera, a także jego burzliwą historię miłosną. Burzliwą zaś dlatego, że niespełnioną, platoniczną…

„Lecz tymczasem oto ją zobaczył. Naturalnie w pierwszej chwili (i jeszcze długo potem) nie wiedział, że to ona. Nie była to miłość od pierwszego wejrzenia. Dziewczyna nawet nie wydawała mu się szczególnie piękna. Po prostu wyłowił ją z tłumu. Podobała mu się. Od razu uznał, że jest w jego typie. Ale tak bardzo, że nie był w stanie uwierzyć. Aż podniósł się z ławki i podszedł bliżej, by stwierdzić, czy nie uległ złudzeniu. Wydawało mu się niemożliwością, by jakikolwiek widok aż do tego stopnia trafiał w istotę zagadnienia. Nie umiał do niczego się przyczepić. Akurat to i właśnie to, a nie co innego. Jak gdyby jej obraz w jakimś niepojętym, podświadomym wymiarze istniał w nim od zawsze. Dopiero po dwóch tygodniach, kiedy ujrzał ją w pełnym świetle, stwierdził, że jej uroda jest wprost szokująca. I przestraszył się. Bo skoro aż tak, to niedobrze, bardzo niedobrze. Lecz było za późno” (Przemysław Liziniewicz „Punkt”)

Czytaj dalej

Przedstawione w książce przeżycia i doznania bohatera są zachowane w pewnej chronologii czasowej. Autor celowo przeskakuje do czasów późniejszych, a następnie przechodzi do przedstawienia okresu późnej młodości głównego bohatera, a wszystko po to, aby na koniec opowiedzieć o platonicznej miłości do pewnej kobiety. Miłość ta spina zawartość książki pewną klamrą i jest żywym dowodem na to, jak wielką siłą może być uczucie do kobiety. Jak bardzo może ono opanować człowieka, ogarnąć serce i ukierunkować znakomitą większość ludzkich dążeń zakochanego człowieka. Każdy z nas był lub jest zakochany – taka tematyka także powinna być nam zatem bliska i znajoma.

Jeszcze jednym zbiorem opowiadań – o którym warto w toku snutych tutaj rozważań wspomnieć – jest bez wątpienia „Iluminacja wieku młodością zroszonego” Wojciecha Noszczyka. Książka ta, ujmując rzecz w największym skrócie, to metaforyczne opowiadanie liryczne o procesie przemiany emocji. Jest to lektura poświęcona dojrzewaniu umysłu, światopoglądu oraz młodzieńczych zapatrywań na świat. Wszystko to widziane jest w książce oczami dwudziestoparolatka i przedstawione zostało z jego właśnie perspektywy.

Czytaj dalej

„Najważniejsze, co chcę w związku z tym napisać, dotyczy WAS – wyspy samotne i druzgocącym falom opór stawiające: Musicie stać się grabarzami własnych religii, apostatami heroicznych reliktów!” (Wojciech Noszczyk „Iluminacja wieku młodością zroszonego”)

Książka opowiada o procesie ewolucji umysłu oraz emocji na skutek zderzenia się z absurdalnie wulgarnym środowiskiem, w które przypadkowo wkroczył główny bohater. Fabuła jest spójna i ściśle ukierunkowana na konkretne aspekty, które autor konsekwentnie nam przedstawia. Są nimi – oprócz relacji międzyludzkich – problemy związane z uczuciowością, a także problematyka samoświadomości własnej egzystencji w brutalnym świecie.

„To nie jest koszmarny sen w jakiejś wyimaginowanej formie. To rzeczywistość, wyłaniająca się z każdego zaułka, parszywej, marginalnej codzienności.” (Wojciech Noszczyk „Iluminacja wieku młodością zroszonego”)

Główny bohater w trakcie spaceru po parku rozpoczyna swe rozważania. Napotykane przedmioty, przedziwne osoby i sytuacje skłaniają do głębszych przemyśleń. W ten sposób, umysł mężczyzny zostaje oświecony. Pobudzony do budowy moralnego szkieletu wniosków oraz przemyśleń. Właśnie nimi bohater pragnie podzielić się z odbiorcą książki.

„Albo nabieramy z dalekiego źródła wodę mądrości, charakteru, opanowania, albo udajemy się na skróty w kierunku doliny, by zaspokoić powierzchowne potrzeby banałów, zabawnej gry emocji, bezmyślnej szamotaniny kaprysów” (Wojciech Noszczyk „Iluminacja wieku młodością zroszonego”)

Lektura jest momentami wulgarna, co można uznać za pewnego rodzaju kontrowersję, jednak w gruncie rzeczy tego rodzaju język, a także pewne zamieszczone w książce sceny, dodają całokształtowi bardzo potrzebnego autentyzmu, a dzięki temu także realizmu i pewnej wiarygodności, dzięki której możemy się z tym wszystkim utożsamić. I trudno nie zgodzić się z przebijającą spomiędzy wywodów autora tezą, że kształtowanie się naszego światopoglądu, a także dorastanie odbywa się w świecie niezwykle brutalnym, trudnym, wymagającym determinacji i walki o swoje. Chyba każdy z nas doświadczył tego w swoim życiu…

 

CIEKAWE OPOWIADANIA – TOP 10 – https://www.psychoskok.pl/aktualnosci/ciekawe-opowiadania-top-10/

 

Opowiadania, jak mogliśmy przekonać się na kilku powyższych przykładach, często opisują koleje ludzkiego losu, są więc one tak naprawdę o nas samych. Bardzo często są one odbiciem naszych własnych myśli, rozważań, dylematów, doświadczeń… Opowiadania są po prostu czymś, co napisano o ludziach i dla ludzi. Warto więc po nie sięgać. Czytanie o podobnych do naszych doświadczeniach i przemyśleniach może być często bardzo inspirujące.

 

OPOWIADANIA – ZOBACZ CO CZYTAĆ – https://www.psychoskok.pl/kategoria-produktu/opowiadania/